اما من مصرف کننده چه چیزی از یک کالا می خواهم ؟

در شرایط اقتصادی امروز و با توجه به اینکه اکثر مصرف کننده ها دارای درآمدی متوسط

هستند بطور حتم یکی از شاخصه های بارز کالا می تواند قیمت آن باشد در نتیجه

کالاهایی که دارای قیمت پائین هستند بازار خود را همچنان سرپا نگه داشته اند .

در این چند سالۀ اخیر هیچ بازاری را در نمی توان پیدا کرد که از کالاهای چینی پر نشده باشد

بارز ترین برتری کالاهای چینی قیمت آن است برای اینکه کالا با قیمت تمام شدۀ کمتری

تولید می شود و در اکثر موارد موادی هم که در تولید استفاده شده دارای کیفیت بالا نیست.

باید کسانی که دارای درآمد بالا هستند را از اقشار دیگر جدا بکنیم بدلیل اینکه از پایه

نوع تقاضای کالاهای آنها با افراد کم درآمد فرق می کند و  قیمت عامل اصلی نیست

و عامل اصلی کیفیت کالا است که نقش تعیین کننده ای دارد .

حالا تولید کنندگان ایرانی چقدر به کنترل کیفیت و یا قیمت اهمیت می دهند ؟ و یا

چرا هنوز مصرف کننده های ما کالاهای ایرانی را باور ندارند و  همچنان از کالاهای چینی

استفاده می کنند ؟

بعنوان مثال برنج ایرانی که در حال حاضر بدلیل قیمت بالا و از همه مهمتر بدلیل واردات بالای

برنجهای تایلندی و پاکستانی بازار داخلی را از دست داده اند بدترین حالت این است که

سلیقه و ضایقۀ مردم عوض شده و به نوعی به برنجهای خارجی عادت کرده است .

مورد بعدی چای ایرانی است که باز هم بازار را کاملأ در اختیار چای خارجی و وارداتی

واگذار کرده است .

تولید کنندگان ایرانی در این چند سالۀ اخیر با وجود تحریمهای بین المللی بزرگترین ضربه را

خورده اند از طرفی اکثرأ مجبورأ مواد اولیه را از خارج از کشور تأمین بکنند از طرفی

با مشکل انتقال پول مواجه هستند و در بسیاری از موارد مجبور هستند بیش از 50%

کالا را پیشا پیش پرداخت کنند در بحران تهیه مواد حتی ایران خودرو که بزرگترین تولید

کننده ماشین در ایران است هم با مشکل تهیۀ قطعه مواجه شد.

یکی از علتهایی که کالاهای ایرانی نمی توانند بازارهای داخلی را بدست بیاورند همین

قیمت بالای تمام شده ای است که دارند و یا در تجارت جهانی بدلیل عدم کیفیتی که دارند

معمولأ مورد توجه قرار نمی گیرند .

صادرات کالاهای ایرانی تنها به چند قلم ختم شده است مانند خاویار ، پسته ، فرش ، زعفران

و بخش عمده را کالاهای نفتی تشکیل می دهد مانند نفت و گاز .

جالب این است که کشورهایی هم که ایران به آنها صادر می کند مانند اروپا معمولأ فقط

مشتری نفت ما هستند و یک سهم بسیار کوچک برای کالاهای مانند پسته ، فرش ، زعفران

قائل هستند .

تولید بسیار مهم است و بسیاری از اقتصاددانان قدیمی مانند اسمیت پایۀ رشد اقتصادی یک

کشور را تولید دانسته اند و معتقد هستند که هر نقدینگی که وارد چرخۀ اقتصادی می شود

باید کالا تولید بکند در غیر اینصورت تبدیل به تورم می شود.